Deze tijd vraagt om andere antwoorden\ndan de bekende, gebaande paden. Dat betekent, dat we onze oordelen hebben uit\nte stellen, ons cynisme en angst los te laten. Als we dat doen, gebeurt er iets\nanders. Hoe gaan we om met veranderingen? Dit geldt voor leraren,\nleidinggevenden en adviseurs.<\/p>\n\n\n\n
![\"Successful](\"https:\/\/oud.inmundo.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/absencing-en-presencing.png\")
<\/figure><\/div>\n\n\n\nAanpak en vraagstelling<\/strong><\/p>\n\n\n\n Aan de hand van de elementen uit de Theory\nU en het vraagstuk van \u00e9\u00e9n van de deelnemers gaan we aan de slag. Ter plekke\nbesluiten we om niet een online tool voor de opstelling te gebruiken maar om in\nfeite een klassieke opstelling online te begeleiden. De representanten staan in\nhun eigen omgeving en verwoorden wat er bij hen is. <\/p>\n\n\n\n De centrale vraag van de\nvraaginbrenger is: hoe maken we het makkelijker om mensen van buitenaf toe\nte laten in het onderwijs? <\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n We vragen representanten voor de elementen uit de Theory U: open\nmind, open hart, open wil<\/em> en we voegen het \u2018niet-weten<\/em>\u2019 en \u2018het\nvraagstu<\/em>k\u2019 toe. De elementen veiligheid<\/em>\nen onveiligheid<\/em> dienen zich gedurende de opstelling aan.<\/p>\n\n\n\n Verloop en\ninzichten<\/strong><\/p>\n\n\n\n In het begin van de opstelling zijn open mind<\/em> en open wil<\/em>\nniet aangehaakt bij het vraagstuk<\/em>, ze\nhebben oordelen over het vraagstuk<\/em>,\nvinden het slappe hap. Het vraagstuk<\/em>\ngeeft aan aan de voorkant open te zijn en aan de achterkant iets te beschermen.\nLater blijkt dat ze op de grens staat van het onderwijs en de buitenwereld, een\ngrensbewaker. Er is in het begin nauwelijks verbinding tussen de elementen.<\/p>\n\n\n\n Het kantelpunt is als het niet-weten<\/em>\nen open hart<\/em> zich aandienen en zich\nuitspreken. Het vraagstuk<\/em> wordt\nnieuwsgierig naar deze twee elementen. Het vraagstuk<\/em>\ndurft nog niet haar eigen open hart<\/em>\nte volgen. Daarnaast verschijnt ook de veiligheid<\/em>.\nDit is een veiligheid<\/em> die gekoppeld\nis aan de grote stroom van het leven zelf of met andere woorden de beweging die\nniet te stoppen is (Panta Rhei), waarvan we allemaal onderdeel uitmaken (\u2018alles\nis tijdelijk\u2019). Veiligheid<\/em> beseft\nzich dat ze verbonden is met een groter geheel. Het vraagstuk<\/em> resoneert:\n\u201cAls we kunnen uitzoomen en ons kunnen verbinden aan het grote geheel, dan geeft\ndat een ingang voor mij om te kunnen bewegen\u201d. De vraaginbrenger reageert tussentijds met wat ze waarneemt: \u201cwe zitten in de goede film, dit is de\nopdracht waarin ik zit. Daarom is het waarom het me raakt, omdat het start bij\nhet uiteindelijk mijn hart volgen. Dat vraagt lef omdat ik plat op m\u2019n bek kan\ngaan. En misschien is dat wel het parallelle proces wat het onderwijs te gaan\nheeft. Het helpt mij om vanuit verschillende perspectieven te kijken. Het\ngrotere geheel te zien. Hoe mogen we opnieuw naar het vraagstuk gaan kijken, zodat er weer\nverbinding kan ontstaan? Bij het aangaan van het vraagstuk<\/em> is het kind buiten beeld geraakt. Vraaginbrenger: \u201cMet\nhet kind verdwijnt ook het open hart<\/em>.\u201d\n Tegelijkertijd wordt zichtbaar in de opstelling, dat het vraagstuk\nook iets beschermt, ze is een grensganger tussen de buitenwereld en het\nonderwijs. Ze heeft een functie als beschermer: als die erkend wordt, kan het\nveiliger worden om na te denken door het vraagstuk. Ook het ongemak van een \u2018buitenstaander\u2019 in het onderwijs heeft\nhierin een plek. Als zowel docenten als zij-instromers dit erkennen en samen,\nvanuit een gedeelde bedoeling op pad willen gaan, willen leren en ontdekken en\ndaarbij het niet-weten insluiten dat hoort bij een nieuwe situatie, dan kan er\nruimte ontstaan om te onderzoeken hoe het samen kan gaan.<\/p>\n\n\n\n Begeleiding\nen verslag<\/em><\/p>\n\n\n\n Sander Galjaard in samenwerking met Femmy Wolthuis<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Verslag systemische werkplaats onderwijs van 11 november 2020 Inleiding Deze tijd vraagt om andere antwoorden dan de bekende, gebaande paden. Dat betekent, dat we onze oordelen hebben uit te stellen, … <\/p>\n Lees verder “Ook al ga ik op m\u2019n bek, ik ga het doen, omdat het klopt”<\/span><\/a><\/p>\n
\n
\n<\/p>\n\n\n\n
\nHet vraagstuk klopt niet en het niet-weten stelt daarover mooie vragen. Wie\ngaat dat ook zien dat het vraagstuk niet lukt (iig niet met behulp van open\nmind en open wil).<\/em>\u201d<\/p>\n\n\n\n
\nDaar ligt een opening. Het lef om het hart te volgen, daar zit de beweging. Het\nkind en het hart is wat bij elkaar hoort. En aanvullend is het nodig om zonder\noordeel en vanuit een niet-weten naar het vraagstuk te kijken. Daarbij helpt\nhet om te blijven uitzoomen en het grotere geheel te zien.<\/p>\n\n\n\n
\n
\nErkenning dient zich aan. Erkenning dat dit vraagstuk gepaard gaat met\nfrustratie, verveling en andere emoties. Als er ruimte is om de emoties een\nplek te geven, dan kan er verbinding ontstaan tussen de verschillende\nelementen. En erkenning dat wat van buiten komt iets anders is dan wat vanbinnen\nkomt en vice versa. Het blijkt dat het vraagstuk de waarde van de leraar\nbeschermt, er ontstaat een angst om door de mand te vallen, om niet goed genoeg\nte zijn. Het helpt het vraagstuk<\/em> om zonder oordeel uitgenodigd te worden\nen met een uitgezoomde blik en blik op het grote geheel te blijven kijken.<\/p>\n\n\n\n