Een les in\nnederigheid<\/p>\n\n\n\n
Wat is de\nbedoeling van het onderwijs? Met die vraag starten we ons onderzoek tijdens de Systemische\nWerkplaats Onderwijs op 22 mei 2019. Onderstaand nemen we jullie mee in wat we\nmet elkaar hebben gezien. Het was \u2018tastend onderzoek\u2019 en het is \u2018tastend\nschrijven\u2019. Het lijkt er namelijk op dat we in deze opstelling gewerkt hebben\nop het snijvlak van het niveau van het tastbare onderwijssysteem en op het\nniveau van de beweging van het kind het leven in. Dat zijn grote thema\u2019s,\nwaarbij we ook hebben ervaren dat we aan morele grenzen raken. Elementen als\n\u2018dat wat niet gezegd mag worden\u2019 en \u2018dat wat niet gezien kan worden\u2019 komen in\nbeeld. Natuurlijk zijn we nieuwsgierig naar wat dit betekent. We voelen ook dat\nhet (nog?) niet aan ons is om aan te komen. We ervaren het als een voorrecht\ndat we dit mogen zien. <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
We zijn net met de opstelling begonnen op een nieuwe locatie\n\u2018het Groene Dak\u2019 te Utrecht. De deuren van de ruimte staan open naar de\nbinnentuin. Dan loopt er een jongetje binnen, dat zijn potje is vergeten waar\nhij zijn pissebedden in bewaart. Hij vraagt toestemming alsof hij voelt waarmee\nwij bezig gaan. Als hij met zijn potje naar buiten loopt, zeg ik: \u201cZachtjes, de\npissebedden slapen.\u201d
\n\u201cNee hoor, ze zijn wakker \u201cen hij loopt de deur uit, de tuin in. We zijn\nbegonnen met een opstelling vanuit de vraag van \u00e9\u00e9n van de deelnemers: hoe kan\nik met mijn persoonlijke bedoeling een bijdrage leveren aan de bedoeling van\nhet onderwijs?<\/p>\n\n\n\n
Inzichten uit de opstelling<\/em><\/p>\n\n\n\n Het lijkt\nerop dat de bedoeling van het onderwijs een bedenksel is en daarmee is het een\nconstruct vanuit het hoofd. De representant van \u2018de bedoeling\u2019 realiseert zich\ntijdens de opstelling opeens: \u201cDe bedoeling is bedacht!\u201d \u201cHet is gewoon iets\ndat we bedacht hebben. We kunnen dus ook iets anders bedenken!\u201d Dit betekent,\ndat de bedoeling van het onderwijs ook iets anders kan zijn. Later zegt ze nog\n\u201cNee, dit is niet de bedoeling\u201d<\/p>\n\n\n\n Als we de ontwikkelingslijn van het kind in het leven als\nuitgangspunt nemen, dan is het kind gericht op het zich ontwikkelen naar de\nwetten van de natuur. Het kind wordt blij wanneer hij zijn blik letterlijk en\nfiguurlijk naar buiten mag richten, in de richting van het leven, de natuur in.\nHet onderwijs kan het kind volgen, wanneer hij de beweging naar de natuur, het\nleven maakt. Ze is er voor het kind. Dat wat erbinnen is, houdt het kind tegen om naar buiten te\ngaan. Dit wordt gerepresenteerd door de maatschappij; bedrijven, organisaties, scholen,\nwinkels etc. Daar waar de mensen denken, dat de macht ligt. <\/p>\n\n\n\n Nadat het element \u2018dat wat niet uitgesproken mag worden\u2019 was\ningebracht ontstond er een bepaalde spanning in het systeem met een nieuw\nelement \u2018ancient wisdom\u2019. Ancient wisdom voelt als een standbeeld van het\nPaaseiland, is van een hoger abstractieniveau en beweegt traag. De plek in de\nopstelling van ancient wisdom was in de buurt van het element \u2018dat wat er niet\nuitgesproken mag worden\u2019 en die zijn macht dreigt te verliezen. Ancient wisdom\nzit op de grond en observeert dit element nauwkeurig, ze voelt als heel traag.\nHet andere element wordt daardoor ongemakkelijk en voelt zich nietig en\nverliest een groot deel van haar macht.<\/p>\n\n\n\n Het leven en het onderwijs willen allebei het kind\nbeschermen tegen het element, dat zijn macht dreigt te verliezen, zodat het\nkind haar ontwikkelingslijn kan volgen. Verloop van de opstelling<\/em><\/p>\n\n\n\n Ons\nuitgangspunt is het vermoeden dat het onderwijs als opdracht heeft om bij te\ndragen aan de ontwikkeling van het kind. Daarbij bedoelen we niet alleen het voorbereiden\nop een leven in onze maatschappij. We doelen met \u2018de ontwikkeling van het kind\u2019\nook op datgene dat zich los van onze inmenging ontvouwt, namelijk het leven\nzelf. Met andere woorden, de menselijke ontwikkeling waarvan het kind-zijn een\nfase is. We zijn benieuwd wat er te zien is als we \u2018onderwijs\u2019 en \u2018leven\u2019\nopstellen. Dit vormt het begin van ons onderzoek.<\/p>\n\n\n\n Tussen \u2018onderwijs\u2019 en \u2018leven\u2019 is er niet zoveel. Deze elementen kunnen heel lang tegenover elkaar blijven staan, zonder dat er iets gebeurt. Er is geen verbinding. <\/p>\n\n\n\n Omdat we\nonderzoek doen naar de bedoeling van het onderwijs, brengen we \u2018de bedoeling\n(van het onderwijs)\u2019 in. Er verandert nog steeds niet zoveel. <\/p>\n\n\n\n We brengen\n\u2018het kind\u2019 in. Het kind\/ de jongere is immers degene die gebruik maakt van het\nonderwijs. \u2018Leven\u2019 en \u2018het kind\u2019 hebben duidelijk verbinding met elkaar.\n\u2018Leven\u2019 beweegt naar het kind toe, onderwijs volgt. Dit zien we nog een aantal\nkeren terug in de opstelling.<\/p>\n\n\n\n Langzamerhand\nverandert de plek van het onderwijs Staat het eerst nog tegenover het kind,\ngaandeweg komt het naast het kind te staan. <\/p>\n\n\n\n \u2018Natuur\u2019\nkrijgt een plek in de opstelling. Omdat natuur voelt dat die een plek heeft en\nhet binnen benauwd krijgt. Buiten is de oude wijsheid, binnen wordt veel\n\u2018gekletst vanuit het hoofd\u2019 \u2018Natuur\u2019 gaat letterlijk in de natuur buiten staan.\n\u201cHier is ruimte, hier kan ik zijn.\u201d Daardoor ontstaat er in de opstelling een\n\u2018binnen\u2019 en een \u2018buiten\u2019. \u2018Leven\u2019, \u2018het kind\u2019 en \u2018onderwijs\u2019 staan op de\ndrempel naar buiten. Er is een sterke verbinding tussen \u2018leven\u2019 en \u2018natuur\u2019. De\nbedoeling staat verder weg en realiseert zich: \u201cDe bedoeling is bedacht!\u201d \u201cHet\nis gewoon iets dat we bedacht hebben. We kunnen dus ook iets anders bedenken!\u201d<\/p>\n\n\n\n Femmy Wolthuis en Sander Galjaard<\/p>\n\n\n\n 22 mei 2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Een les in nederigheid Wat is de bedoeling van het onderwijs? Met die vraag starten we ons onderzoek tijdens de Systemische Werkplaats Onderwijs op 22 mei 2019. Onderstaand nemen we … <\/p>\n Lees verder “De bedoeling van het onderwijs”<\/span><\/a><\/p>\n
\nEen van de elementen is \u2018dat wat niet uitgesproken mag worden\u2019. Dit element wil\nvoorkomen dat het kind naar buiten gaat, het leven en de natuur in. Het zegt\ndat ze het kind wil beschermen. En het verliest de controle over het kind.<\/p>\n\n\n\n
\nVanuit dit element zijn er in deze opstelling ook aspecten die niet zichtbaar\nmogen worden. Noot: het lijkt erop dat we hier bij de morele grenzen van de\nopstelling zijn.<\/p>\n\n\n\n