Er ontstaat beweging in het veld van onderwijs als iemand \u2018het kind\u2019 in beeld brengt, zichtbaar maakt. Dit zien we ook in andere opstellingen terug. Er ontstaat verbinding als iemand uitspreekt wat er op dat moment is en zich daarmee kwetsbaar opstelt. Ook dit sluit aan bij eerdere ervaringen, bijvoorbeeld bij <\/em>het Hyperion Lyceum<\/em><\/a>.<\/em><\/p>\n Om de cirkel met deelnemers heen staan 6 flip-overs met lege vellen, die we als begeleiders van tevoren Primair Onderwijs, Voortgezet Onderwijs, MBO, HBO, WO en Overheid hebben genoemd. We bleken ze niet actief nodig te hebben, ze vormden \u00a0mede het veld. <\/em><\/p>\n Mag de muziek aan? Even laten vraagt het kind weer \u201cMag de muziek aan?!\u201d Ik voel wederom de impuls om gehoor te geven aan dit verzoek. En laat me dit keer tegenhouden door de armbeweging van Sander. Nu even niet.<\/p>\n Terugkijkend is dit voor mij een cruciaal moment geweest in de opstelling. En is er gebeurd wat ik zo vaak zie gebeuren in het onderwijs: de waarneming en behoefte van een kind wordt opzij geschoven en genegeerd. De vraag is: wat was er gebeurt als er wel muziek was opgezet? Wat representeert de muziek? Wat heeft nu geen plek gekregen, wat is er buitengesloten? <\/em><\/p>\n En ook, wat heeft ervoor gezorgd dat ik de behoefte van het kind negeerde? Angst. Ik was bang voor het oordeel van anderen en bang dat ik niet zou kunnen omgaan met wat er zou gebeuren als we muziek zouden opzetten.<\/em><\/p>\n Naderhand komt de deelnemer die het kind representeerde die vroeg ‘Mag de muziek aan?’ naar mij toe en deelt wat er met haar gebeurde tijdens de opstelling. Ook voor haar is het een cruciaal moment in de opstelling geweest dat er geen muziek is opgezet. Het gevolg is geweest dat ze daarna in haar gedrag ging \u2018duiken\u2019. Zo wilde ze bijvoorbeeld de zaal verlaten en veinsde ze te moeten plassen. <\/em><\/p>\n Wat we hebben gezien <\/p>\n Niet-weten, Leren, Kinderen en Leerkracht Een Kind brengt de Leraar naar het Niet-weten. Het Niet-weten zegt: Ik wil graag dat jullie blijven. Deze uitspraak maakt het Kind kriebelig.<\/p>\n Later in de opstelling zegt Liefde: De Leraar kan het Kind naar het Niet-Weten brengen. Waarop de Leraar antwoordt met \u2018Ik ben liever Wijsheid\u2019.<\/p>\n Kinderen, Ouder en Leerkracht Wat is er achteloos verloren gegaan? Kind: \u201cIk ben de liefde voor de leraar kwijt geraakt. Het is mooi dat hij daar zo zit met ons\u201d.<\/p>\n Liefde, Lege Midden, Emerging Future, Verlangen Emerging Future wordt door Juf gevraagd \u2018Doe jij ertoe?\u201d Het antwoord is: \u201cJa!\u201d<\/p>\n Liefde gaat zachtjes zingen. De Kinderen reageren daarop, evenals het Verlangen. Liefde vraagt: \u201cWat heeft dit systeem te leren?\u201d<\/p>\n \u00a0<\/em>Overheid, Verlangen Bestuur, Overheid, Inspectie Als het Bestuur in de opstelling komt, verplaatst de Inspectie zich dichter naar de Kinderen toe. In de relatie Bestuur – Inspectie is geen ruimte voor Emerging Future.<\/p>\n Tot slot \u201cNu heb je dit gezien. Waar zou je op willen inzoomen en welke systemische vragen zijn daarbij?\u201d Femmy Wolthuis [1]<\/a> Waarnemingen uit de workshop Systemisch Onderzoek naar Onderwijs tijdens het congres Vlinders in het veld georganiseerd door het Bert Hellinger Instituut, 30 mei 2015. Begeleiders: Sander Galjaard en Femmy Wolthuis<\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201cIk word onrustig van die lege stoel. Ik word er toe aangetrokken. Alsof ik ernaar toe moet\u201d \u201cVoel je vrij om de beweging te volgen die er in je opkomt\u201d … <\/p>\n Lees verder “Mag de muziek aan?! Systemische waarnemingen over het onderwijs”<\/span><\/a><\/p>\n
\n<\/strong>E\u00e9n van de kinderen vraagt: \u201cMag de muziek aan?\u201d Mijn hart maakt een sprongetje en ik voel de impuls om gehoor te geven aan het verzoek. En ik doe het niet. Het hoort niet zo om muziek op te zetten tijdens een opstelling. En daarbij komt, wat brengt het teweeg? Wat kunnen we daarmee? Ik blijf zitten en doe niets.<\/p>\n
\n<\/strong>Onderstaand een afbeelding van de elementen die verschenen in het veld. Terugkijkend hebben we een aantal \u2018subsystemen\u2019 waargenomen in dit geheel. Deze worden in de volgende paragrafen beschreven.<\/p>\n![\"2015](\"https:\/\/oud.inmundo.nl\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/2015-beeld-opstelling-Vlinders-in-het-Veld-215x300.jpg\")
<\/a><\/p>\n
\n<\/strong>\u2018Leren\u2019 komt tussen Niet-weten en de Kinderen zitten met de woorden: \u201cIk vind dat ik hier moet gaan zitten.\u201d<\/p>\n
\n<\/strong>De Ouder is oprecht benieuwd naar het spelen van de Kinderen. De Ouder zegt later: \u201cAls de Leraar geen leiding neemt, doet de Ouder dat.\u201d<\/p>\n
\n<\/strong>Er is verbinding tussen Lege Midden en Emerging Future. Met Verlangen erbij ontstaat er ruimte en beweging.<\/p>\n
\nIk realiseer me nu pas, dat hiermee toch muziek in de opstelling is gekomen \u2026<\/em><\/p>\n
\n<\/strong>Overheid komt later in de opstelling en zegt: \u201cDit kan toch niet. Ik moet wat doen.\u201d Er is angst. En een duidelijke verbinding met Verlangen. Overheid zegt:\u00a0 \u201cIk weet het niet, dat kan ik toch niet zeggen?!\u201d \u201cIk wil wel!\u201d \u201cHet is voor het eerst met Verlangen erbij dat ik de Kinderen zie.\u201d<\/p>\n
\n<\/strong>Deze drie vormen een duidelijke eenheid, zoals we vaker zien in opstellingen. Ook in deze opstelling reageren de Kinderen heel sterk (misselijk worden, weg willen gaan) op de komst van de Inspectie.<\/p>\n
\n<\/strong>Ik eindig met een aantal opmerkingen die blijven resoneren nadat een aantal maanden verstreken is:<\/p>\n\n
\n\u201cNu heb je dit gezien. Als je uitzoomt, wat zie je dan?\u201d<\/p>\n
\nSeptember 2015<\/p>\n